Iedere tegel in de Bossche straatjes
Alle klanken van een Oeteldonks instrument
Alle hoekjes van de rolstoeltribune
Zullen je zoeken onuitputtelijke gouwe vent

Jeroen Bosch tuurt in de verte
Geeft zich dan over aan stil verdriet
Net als al die mensen die je tegenkwamen
Het is niet te bevatten - je bent er niet

Nooit meer samen een pilsje- of iets organiseren
Nooit meer de liefde delen voor onze mooie stad
Het doet zo'n pijn dat te moeten beseffen
We koesteren talloze mooie herinneringen want..

Dat blijft onze grootste schat.