Altijd een bos bloemen op haar tafel
Altijd een boeketje in haar nabije zicht
Frêle fresiaatjes - trotse tulpen
Een dag met bloemen was een dag met licht

Ze kende haar moeilijke momenten
Van eenzaamheid - pijn en stil verdriet
Haar boeketje bevatte wel eens een scherpe distel
Maar bovenal dankbaarheid van de margriet

Blij dat je er weer was om haar boeket te schikken
Met een aai over de kleuren van het duizendschoon
Met een warme glimlach voor de vrolijke viooltjes
Voelde ze zich rijk als bloemen van de keizerskroon

Maar
Gelijk een stengel van een gerbera zocht ze steun voor haar afnemende krachten
De knoppen van de trosanjers bleven steeds vaker dicht
Toen kwam de dag dat het boeketje niet meer leefde
Er kwamen geen bloemen meer - er was geen licht

Dat duizenden rozenblaadjes je veilig mogen bedekken
Rust nu maar uit tezamen met jouw lief Piet
Het is goed zo - de bloemenvaas blijft leeg nu
Vertrouw op de kracht van de
Vergeet me niet