Dorita de Bekker-Vorst
verhalen en gedichten
Gedonder met Rome
~

Er waren eens blote engeltjes in lichtelijk gevaar
Ze keken naar beneden en smiespelden - Kijk nou daar-
- Tjonge - zei de een - Wat ga ik nu toch denken -
- Pronto - zei de ander - Zal ik hem wenken -
De derde zuchtte en fluisterde - Pfff dat is pas een uomo -
De vierde hoorde dat en dacht - Dus toch een homo -

De vijfde stond het blote kwartet te bekijken
Riep toen vermanend - Jongens niet zeiken
We hebben nou eenmaal een contract met Rome
Dat betekent dat je nergens aan mag komen
Oftewel je bent en blijft de bekende sigaar
Dus gewoon blijven hangen aan je pilaar -

Beneden liep Daan in zijn lange broekie rond
Hij werd niet goed van al die engeltjes in hun blote kont
- Ik mag niet met blote benen de kerk bekijken
En hier hangt alles in hun nakie te prijken
Een dubbel protocol hanteert het Vaticaan
Het spijt me Petrus maar wij gaan -

Op de pilaren kwam toen weer wat kalmte
Niemand had meer last van plaatselijke warmte
Alles was weer een engeltje waardig
Nummer vijf werd weer christelijk aardig
Zijn collega’s hoorden weer bij de vromen
En hij……… kreeg geen gedonder met Rome