Er zijn van die bijzondere mensen
Die blijven gewoon bestaan
Ook al worden de jaren langer
Dat we ze moesten laten gaan

Ome Jan…die zal ik nooit vergeten
Soms zie ik nog steeds dat laconieke gezicht
Waarmee hij problemen het hoofd wilde bieden
Terwijl hij vertelde - werd alles weer licht

Hoezo moeilijkheden scheppen
Dat is niet nodig - ben creatief en denk andersom
Laat je niet gek maken - blijf rustig ademen
Je wereld weer overzichtelijk - je gedachten niet meer krom

Vaak heb ik naar hem gekeken
En hoorde ik zijn verhelderende lach
Zijn humor en relativeringsvermogen 
Gaven mij dan gewoon weer een ontspannen dag