Dorita de Bekker-Vorst
verhalen en gedichten
Vrede
~

Vrede is een veld vol korenbloemen
Ver weg een dorpje met een kerkklokje dat gaapt
Het geluid verstopt zich achter de bomen
Het lijkt alsof de wereld slaapt

Vrede is je kleinkind bewonderen
Terwijl de zon schijnt op ons gezicht
Over en weer blikken van liefde
Alleen wij - de wereld gaat even dicht

Vrede is - toen mijn moeder haar laatste adem 
Met een glimlach uitblies - het vechten zo moe
Achter haar gesloten ogen wachtte mijn vader
Tot in eeuwigheid wilde ze slapen - en naar hem toe

Dit moeilijke jaar wil ik graag sluiten
Het verlies van vrienden - een virus dat jaagt
Waar is dat veld vol korenbloemen
Niemand heeft hier om gevraagd

Ik bescherm mijn kleine stukjes vrede
Mijn handen gestrengeld - daarbinnen de kracht
Om alle lichtpuntjes een huis te bieden en
Glimlachend te wachten op het jaar dat wacht