Dorita de Bekker

Mijn mooie Brabant staat in brand
Gildes, vennen en feesten zwijgen
Het virus nestelde zich in onze grond
En probeert dit stukje land klein te krijgen.

Mijn sterke Brabant, ziekenhuizen vol
Zoveel doden, zoveel zorgen
Bourgondisch land, wat is er gebeurd
We worden bang voor de dag van morgen

Corona vloeit verder tot boven de rivieren
Nederland is ziek, nadat het in het zuiden begon
‘t Voelt alsof Brabant er wat op wordt aangekeken
Onze zandgrond vecht en blijft doen, wat het kan en kon

Kennis en kracht stuurt men naar het noorden
Het noorden ontlast mijn Brabant weer
Samen knokken, samen hopen
Samen huilen want wat doet dit zeer

Land van Guus Meeuwis, geuren en kleuren
Land van gemoedelijkheid, van bier en van wijn
De Brabantse wimpel hangt en ik voel de emotie en
Blijf trots om een Brabander te mogen zijn.