Het is vandaag 14 december.
Het einde van het jaar 2014 is in zicht.
Kerstmis staat voor de deur.
Het was 14 januari 2014.
Er ging iets goed fout.
Het begin van een moeilijk jaar.

Ik sta voor het raam van mijn nieuwe huis en kijk naar de rimpeling van het water onder me.
De zon schijnt en de rimpels fronsen niet maar voelen zich happy in het zonnetje.
Net als ik.

Het natuurgebied waar ik op kijk wordt doorkliefd door smalle strepen water. Ergens achterin zijn plekken moeras die wellicht nooit opdrogen maar zo bij dit prachtige stukje stad horen.
Ik moet even slikken want hoe heftig is plots de vergelijking van het afgelopen jaar, met datgene wat mijn ogen nu waarnemen.
De maanden van dit jaar passen namelijk precies in de vakken natuurschoon die ik zie.

Genezen van borstkanker gaat echt niet zo maar.
Het is iedere maand een stapje.
Je moet er hard voor werken .
Je accepteert datgene wat blijvend blijkt, zoals het stukje moeras.
Maar so what....het is bij me gaan horen.

Er kwamen wat hobbels die we moesten nemen dit jaar.
Borstontstekingen, 21 bestralingen, het begin van een vijf jaar durende hormoonkuur, een operatie met herstelperiode van mijn wederhelft en toen, alsof het nog niet klaar was, een gebroken voet.
De kleine slootjes die Het Bossche Broek verfraaien, staan symbool voor de hobbels die we moesten nemen. We sprongen er samen overheen en moet je nu eens kijken, wat een wonderlijk mooi uitzicht er is ontstaan.

Daarom kan het zomaar gebeuren dat je zo dankbaar bent .
Het had allemaal erger kunnen zijn. Ik had ook midden in het water terecht kunnen komen, maar had het geluk erover heen te kunnen en mogen springen.

De rimpeling van het water gaat door en door.
In de zon, in de mist, in de warmte en in de kou, alle seizoenen van het jaar.
Net als ik.
Ik ga door met herinneringen, me bewust van wat een leven kan brengen, de wetenschap veel geleerd te hebben en veel mensen om me heen gevonden te hebben die een arm om me heen sloegen. En niet te vergeten de gift die groter is geworden, om nog meer te mogen genieten van alle kleine dingen.

Kerstmis is een feest van licht, geborgenheid en vrede.
Van een nieuw begin.
Het is voor mij allemaal waarheid geworden.
Vol vertrouwen stap ik in 2015.

Aan ieder die dit leest, of het nu eind 2014 is of ergens in 2015, wens ik de kracht en het geluk toe om iedere keer een nieuw begin te mogen maken.
Dat alles bedekt onder een enorme dosis gezondheid.